در زمام‌دارى المسترشد ، زمين با همهء فراخىاش براى شيعيان تنگ و كوچك شد . زيرا المسترشد اعلام كرد ، در خزانهء قبر هر اندازه دارايى و جواهرات ، گرد آمده ، برمىدارد و ميان لشكريان خود ، قسمت مىكند و بر اين عقيده و باور است كه قبر ، به خزانه احتياجى ندارد ؛ هرچند نسبت به ساختمان ، اقدام ناشايستى انجام نداد . « 1 » البته المسترشد در اين هنگام ، مهيّاى تجهيز سپاه و گردآورى جنگاوران مىشد تا شورش‌هاى داخلى اواخر خلافت خود را كه در سال 525 ه و مدت كوتاهى بعد از مرگ سلطان محمود پديد آمده بود سركوب كند . به همين جهت ، نياز شديدى به نقدينگى داشت ، بنابراين به حائر مقدس دستبرد زد و اموال آن را مصادره نمود و در راه تحكيم پايه‌هاى دولت خود ، در جنگ‌هايى كه بر ضد مسعود شاه ، برادر سلجوق شاه به راه انداخته بود ، در اواخر سال 526 ه هزينه كرد . ميان دو طرف ، نبردى درگرفت و جنگ به زيان المسترشد به پايان رسيد و او به اسارت دشمن درآمد و در حالى كه ميان چادر خود بود ، ناگهان گروهى از باطنيه غافلگيرش كردند و او را كشتند و بعد از اينكه - برابر نقل پيشين - ، اموال حائر مقدس را تصرف كرد ، به هلاكت رسيد .

--> ( 1 ) . تاريخ كربلاى معلى ، ص 13 .